Nasz Patron

images27 maja 2000 roku naszej szkole nadano zaszczytne imię Jana Pawła II.

Nasz Patron urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Na chrzcie świętym, który miał miejsce 20 czerwca 1920 roku, otrzymał imiona: Karol, Józef.

Kiedy skończył sześć lat, rozpoczął naukę w szkole. Dał się poznać jako obowiązkowy i sumienny uczeń. Był chłopcem wysportowanym, chętnie jeździł na sankach, nartach i łyżwach. Grał w piłkę nożną, najczęściej w ataku i obronie, ale stał też na bramce.

Spokojne dzieciństwo Karola zakłóciła śmierć najbliższych. W 1929 roku umarła jego mama, a trzy lata później starszy brat, Edmund.

We wrześniu 1930 roku, po zdaniu egzaminów wstępnych, rozpoczął naukę w 8-letnim Państwowym Gimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Według jego katechetów, wyróżniała go wówczas ogromna wiara. W pierwszej klasie ks. Kazimierz Figlewicz zachęcił go do przystąpienia do kółka ministranckiego, którego stał się prezesem. Podczas nauki w gimnazjum Karol zainteresował się teatrem – występował w przedstawieniach Kółka Teatralnego.

14 maja 1938 roku zakończył naukę w gimnazjum otrzymując świadectwo maturalne z oceną celującą, która umożliwiała podjęcie studiów na większości uczelni bez egzaminów wstępnych. Wybrał studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naukę rozpoczął w październiku 1938 roku.W pierwszym roku studiów przeprowadził się wraz z ojcem do rodzinnego domu matki przy ul. Tynieckiej 10 w Krakowie. Od października 1938 do lutego 1941 roku studiował, uczęszczał na spotkania grupy literackiej, a także tworzył poezję.

18 lutego 1941 roku po długiej chorobie zmarł ojciec Karola Wojtyły.

Po wybuchu wojny Karol nie mógł kontynuować studiów, zaczął więc pracować jako pracownik fizyczny w zakładach chemicznych Solvay. Początkowo w kamieniołomie w Zakrzówku, a potem w oczyszczalni wody w Borku Fałęckim.

Jesienią roku 1941 roku, wraz z przyjaciółmi, założył Teatr Rapsodyczny, który swoje pierwsze przedstawienie wystawił 1 listopada 1941. Rozstanie Wojtyły z teatrem nastąpiło nagle w roku 1942, gdy postanowił studiować teologię i wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie.

1 listopada 1946 roku, z rąk kardynała Adama Stefana Sapiehy, Karol Wojtyła przyjął święcenia kapłańskie. 2 listopada  odprawił mszę św. prymicyjną w krypcie św. Leonarda w katedrze na Wawelu. 15 listopada młody ksiądz wyjechał do Rzymu, aby kontynuować studia. W 1948 roku ukończył naukę.

W lipcu 1948 roku Karol Wojtyła został skierowany do pracy w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Niegowici, gdzie spełniał zadania wikariusza i katechety. Wolny czas starał się spędzać z młodzieżą na łonie natury. W sierpniu 1949 roku został przeniesiony  do parafii św. Floriana w Krakowie.

4 lipca 1958 r. został mianowany biskupem pomocniczym Krakowa. Na okres biskupstwa Karola Wojtyły przypadły obrady Soboru Watykańskiego II, w których aktywnie uczestniczył. Jako biskup przyjął, zgodnie z obyczajem, hasło przewodnie swej posługi, które brzmiało: Totus Tuus, czyli Cały Twój. Oddał w ten sposób siebie i swoją posługę w opiekę Matce Najświętszej. 13 stycznia 1964r. Karol Wojtyła został mianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim, a 26 czerwca 1967r. został nominowany kardynałem.

Po śmierci Jana Pawła I 16 października 1978 Karol Wojtyła został wybrany na papieża i przybrał imię Jan Paweł II. 22 października, w dniu inauguracji pontyfikatu, papież wzywał:       „Nie lękajcie się! Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!”

Jan Paweł II był pierwszym papieżem z Polski i pierwszym po 455 latach biskupem Rzymu, który nie pochodził z Włoch.

13 maja 1981 roku, podczas audiencji generalnej na placu Św. Piotra w Rzymie Jan Paweł II, został postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Alego Agcę. Papież wierzył, że swoje ocalenie zawdzięcza Matce Najświętszej, ponieważ wydarzenie to miało miejsce w kolejną rocznicę objawień Matki Boskiej w Fatimie. Wyraził to słowami: Jedna ręka strzelała, a inna kierowała kulę.

Jan Paweł II chętnie spotykał się z młodymi ludźmi i poświęcał im dużo uwagi. Na spotkanie w Rzymie 31 marca 1985 roku, który ONZ ogłosiło Międzynarodowym Rokiem Młodzieży, napisał list apostolski na temat roli młodości jako okresu szczególnego kształtowania drogi życia, a 20 grudnia zapoczątkował tradycję Światowych Dni Młodzieży. Odtąd co roku przygotowywał orędzie skierowane do młodych, które stawało się tematem tego międzynarodowego spotkania, organizowanego w różnych miejscach świata. Odbyło się ono również w Polsce, w Częstochowie w 1991 roku.

Charakterystycznym elementem pontyfikatu Jana Pawła II były podróże zagraniczne. Odbył ich 104, odwiedzając wszystkie zamieszkane kontynenty. Podczas każdej podróży starał się powiedzieć chociaż kilka zdań w miejscowym języku. Wielokrotnie przybywał również do Polski, swojej umiłowanej ojczyzny. Był wielkim orędownikiem pokoju i pojednania.

Za pontyfikatu Jana Pawła II nastąpiły ogromne zmiany w Watykanie. Do nowości w tym pontyfikacie należały: liczne pielgrzymki, zwyczaj całowania ziemi po przybyciu do danego kraju, spotkania z duchownymi innych wyznań, udział w koncertach, projekcjach filmowych, prywatne spotkania z wiernymi.

Jan Paweł II był człowiekiem schorowanym. Od 1992 r. cierpiał na postępującą chorobę Parkinsona. Mimo licznych spekulacji i sugestii ustąpienia z funkcji, pełnił ją aż do śmierci.

2 kwietnia 2005 roku, o godzinie 21.37, po zakończeniu Apelu Jasnogórskiego, w pierwszą sobotę miesiąca i wigilię Święta Miłosierdzia Bożego Jan Paweł II odszedł do Domu Ojca.

13 maja 2005 papież Benedykt XVI zezwolił na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II. 1 maja 2011 roku nasz Patron został ogłoszony błogosławionym , natomiast w dniu 27 kwietnia 2014 roku został  świętym .

ŚWIĘTY  JANIE  PAWLE II, MÓDL SIĘ ZA NAMI.